CER2 s.m. [ar., mr. țer2, ir. cer2] „specie de stejar (Quercus cerris) – chêne-chevelu” 1577 (top.).

Lat. cerrus, cf. it. REW 1838.

Fam.: cerét s.n. (col.) 1400, var. (înv., Ban.) cerắt; ceroáică s.f. „specie de stejar (Quercus ilex)” 1872 ← ceroi; cerói s.m. (augm.; Olt., Ban., Făgăraș) 1884; ceruléte s.m. (dim.; Ban., Huned.) 1885; ceruléț s.m. (dim.) c.1650.